Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

numbered with

  • 1 adnumero

    an-nŭmĕro (better adn-), āvi, ātum, 1, v.a.
    I.
    A.. Lit., to count to, to count out to, to put to a person's account:

    mihi talentum argenti adnumerat,

    Plaut. Merc. prol. 88: argentum, * Ter. Ad. 3, 3, 15:

    et reddere pecuniam mulieri,

    Cic. Div. in Caecil. 17, 56:

    senatus singulos denarios alicui,

    id. Verr. 2, 3, 84:

    non adnumerare verba sed appendere,

    id. Opt. Gen. 5:

    cuique sua,

    Col. 12, 3, 4.—
    B.
    To add to, to include with, reckon with.
    (α).
    With dat.:

    his libris adnumerandi sunt sex de re publicā,

    Cic. Div. 2, 1:

    his duobus adnumerabatur nemo tertius,

    id. Brut. 57; so Ov. P. 4, 16, 4; Tac. H. 4, 5; Vulg. 1 Reg. 18, 27.—
    (β).
    With in:

    in grege adnumeror,

    I am counted with, numbered with, the multitude, Cic. Rosc. Am. 32; Ov. Tr. 5, 4, 20; Vulg. Heb. 7, 6.—Also
    (γ).
    With inter:

    servos inter urbanos,

    Dig. 32, 97.—
    (δ).
    With cum (eccl. Lat.):

    adnumeratus est cum undecim apostolis,

    Vulg. Act. 1, 26. —In Plin. also, to give the number of something:

    Mandorum nomen iis dedit trecentosque eorum vicos adnumerat,

    Plin. 7, 2, 2, § 29.—
    II.
    Trop.
    A.
    To attribute, impute to (only post-class.):

    imperitia culpae est adnumeranda,

    Dig. 19, 2, 9.—
    * B.
    To reckon for, consider equal to:

    agni chordi duo pro uno ove adnumerantur,

    Varr. R. R. 2, 2, 5.

    Lewis & Short latin dictionary > adnumero

  • 2 annumero

    an-nŭmĕro (better adn-), āvi, ātum, 1, v.a.
    I.
    A.. Lit., to count to, to count out to, to put to a person's account:

    mihi talentum argenti adnumerat,

    Plaut. Merc. prol. 88: argentum, * Ter. Ad. 3, 3, 15:

    et reddere pecuniam mulieri,

    Cic. Div. in Caecil. 17, 56:

    senatus singulos denarios alicui,

    id. Verr. 2, 3, 84:

    non adnumerare verba sed appendere,

    id. Opt. Gen. 5:

    cuique sua,

    Col. 12, 3, 4.—
    B.
    To add to, to include with, reckon with.
    (α).
    With dat.:

    his libris adnumerandi sunt sex de re publicā,

    Cic. Div. 2, 1:

    his duobus adnumerabatur nemo tertius,

    id. Brut. 57; so Ov. P. 4, 16, 4; Tac. H. 4, 5; Vulg. 1 Reg. 18, 27.—
    (β).
    With in:

    in grege adnumeror,

    I am counted with, numbered with, the multitude, Cic. Rosc. Am. 32; Ov. Tr. 5, 4, 20; Vulg. Heb. 7, 6.—Also
    (γ).
    With inter:

    servos inter urbanos,

    Dig. 32, 97.—
    (δ).
    With cum (eccl. Lat.):

    adnumeratus est cum undecim apostolis,

    Vulg. Act. 1, 26. —In Plin. also, to give the number of something:

    Mandorum nomen iis dedit trecentosque eorum vicos adnumerat,

    Plin. 7, 2, 2, § 29.—
    II.
    Trop.
    A.
    To attribute, impute to (only post-class.):

    imperitia culpae est adnumeranda,

    Dig. 19, 2, 9.—
    * B.
    To reckon for, consider equal to:

    agni chordi duo pro uno ove adnumerantur,

    Varr. R. R. 2, 2, 5.

    Lewis & Short latin dictionary > annumero

  • 3 obtineo

    ob-tĭnĕo ( opt-), tĭnŭi, tentum, 2 (old perf. OPTENVI, fifth Epit. of the Scipios; inf. pass. obtinerier, Plaut. Am. 3, 2, 19; id. Most. 3, 2, 154), v. a. and n. [teneo].
    I.
    Act. *
    A.
    To take hold of, hold:

    obtine aures, amabo,

    Plaut. Cas. 3, 5, 16.—
    B.
    To hold, have, occupy, possess; to preserve, keep, maintain, etc. (class.).
    1.
    In gen.: sancte Apollo, qui umbilicum certum terrarum obtines, Poët. ap. Cic. Div. 2, 56, 115 (Trag. Rel. p. 201 Rib.):

    suam quisque domum tum obtinebat,

    Cic. Phil. 2, 19, 48:

    armis Galliam atque Italiam,

    Liv. 30, 19:

    cum imperio Hispaniam citeriorem,

    to have as his province, to be governor in it, Cic. Fam. 1, 9, 2:

    Galliam et Italiam,

    Liv. 30, 19:

    Africam,

    Nep. Timol. 2, 4; cf.:

    ex quā insulā nummus nullus, me obtinente, erogabitur,

    during my administration, Cic. Att. 5, 21, 7: QVEI AERARIVM PROVINCIAM OBTINEBIT, who will have the administration of the public treasure, Lex Thor. § 20 Rudorff. p. 168;

    Lex de Scribis ap. Haubold, p. 85: necessitudinem cum publicanis,

    Cic. Q. Fr. 1, 1, 12, § 35:

    vitam et famam,

    to preserve, id. Rosc. Am. 17, 49:

    auctoritatem suam,

    to maintain, id. ib. 48, 139:

    principatum,

    Caes. B. G. 1, 3:

    regnum,

    id. ib. 1, 7:

    jus,

    to assert, maintain, Tac. A. 1, 32:

    causam,

    Caes. B. G. 7, 37, 4:

    noctem insequentem eadem caligo obtinuit,

    occupied, took up, prevailed during, Liv. 29, 27:

    quae (fama) plerosque obtinet,

    Sall. J. 17, 7:

    proverbii locum obtinet,

    i. e. is become proverbial, Cic. Tusc. 4, 16, 36:

    parentis gravitatem,

    id. Sull. 6, 19:

    numerum deorum,

    to be numbered among, id. N. D. 3, 20, 51; so,

    aliquem numerum,

    id. Brut. 47, 175; cf. id. Off. 2, 12, 43: summam opinionem [p. 1247] m scholis, Quint. 10, 5, 18:

    admirationem,

    to be admired, Plin. 34, 2, 2, § 2:

    patriae nomen,

    id. 15, 18, 19, § 69:

    firmitudinem animi,

    i. e. exhibited, Plaut. As. 2, 2, 54:

    pontem,

    would not yield, Liv. 2, 10:

    silentiam,

    to maintain, id. 1, 16.—With inf., to persist in:

    earumque artem et disciplinam obtineat colere,

    Plaut. Mil. 2, 2, 30.—
    2.
    In partic., of speech, to assert, maintain, i. e. to show, prove, demonstrate:

    possumus hoc teste... quod dicimus, obtinere?

    Cic. Verr. 2, 3, 71, § 168:

    duas contrarias sententias,

    id. Fin. 4, 28, 78:

    diu pugnare in iis, quae obtinere non possis,

    Quint. 6, 4, 15:

    recta apud turpes,

    id. 3, 8, 38:

    quaedam (leges) an obtineri possint,

    id. 2, 4, 39; 6, 1, 7:

    quod orator praecipue sibi obtinendum intellegit,

    id. 3, 6, 9 Spald. N. cr. (al. proponendum); cf. id. 12, 10, 53:

    si defecerint omnia, tum videndum erit, an obtineri possit, ne illud quidem recte factum,

    id. 5, 13, 24; 2, 5, 18.—
    C.
    To get possession of; to gain, acquire, obtain something (syn.: assequor, adipiscor, impetro;

    class.): quanta instrumenta habeat (homo) ad obtinendam adipiscendamque sapientiam,

    Cic. Leg. 1, 22, 59:

    impetrare et obtinere,

    Gell. 12, 14, 6; Cic. Fam. 1, 8, 5:

    malas causas semper obtinuit, in optimā concidit,

    gained, id. Att. 7, 25, 1; cf. id. Rosc. Com. 4, 10:

    jus suum contra aliquem,

    id. Quint. 9, 34:

    Romani si rem obtinuerint,

    if they gained the victory, Caes. B. G. 7, 85: voluimus quaedam;

    obtenta non sunt,

    Cic. Balb. 27, 61:

    apud eum causam obtinuit,

    Caes. B. G. 7, 37:

    aditu regis obtento,

    Just. 21, 6, 5.—Hence, to conquer, overcome (eccl. Lat.):

    melius est ut pugnemus contra eos in campestribus, et obtinebimus eos,

    Vulg. 3 Reg. 20, 23; 20, 25; id. Judith, 1, 5.—
    II.
    Neutr. (cf. teneo, II.), to maintain itself; to hold, prevail, last, stand, continue, obtain (not in Cic.):

    quod et plures tradidere auctores et fama obtinuit,

    Liv. 21, 46, 10; cf. with a subject-clause: pro vero antea obtinebat, regna atque imperia Fortunam dono dare, Sall. Rep. Ordin. init.:

    non ipsos quoque fuisse pastores obtinebit, quod? etc.,

    Varr. R. R. 2, 1, 9:

    si dissentirent, sententia plurium obtineret,

    would prevail, Dig. 42, 1, 36:

    quod merito obtinuit,

    ib. 2, 4, 4.— Absol.:

    obtinuit (sc. consuetudo),

    Dig. 1, 13, 1.—With de: quia de intercalando non obtinuerat, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 6, 5.—With ut or ne:

    his obtinuit, ut praeferretur candidato,

    Liv. 35, 10; Suet. Claud. 41:

    obtinuit, ne reus fieret,

    id. Caes. 23.—With quin, Suet. Tib. 31.

    Lewis & Short latin dictionary > obtineo

  • 4 optineo

    ob-tĭnĕo ( opt-), tĭnŭi, tentum, 2 (old perf. OPTENVI, fifth Epit. of the Scipios; inf. pass. obtinerier, Plaut. Am. 3, 2, 19; id. Most. 3, 2, 154), v. a. and n. [teneo].
    I.
    Act. *
    A.
    To take hold of, hold:

    obtine aures, amabo,

    Plaut. Cas. 3, 5, 16.—
    B.
    To hold, have, occupy, possess; to preserve, keep, maintain, etc. (class.).
    1.
    In gen.: sancte Apollo, qui umbilicum certum terrarum obtines, Poët. ap. Cic. Div. 2, 56, 115 (Trag. Rel. p. 201 Rib.):

    suam quisque domum tum obtinebat,

    Cic. Phil. 2, 19, 48:

    armis Galliam atque Italiam,

    Liv. 30, 19:

    cum imperio Hispaniam citeriorem,

    to have as his province, to be governor in it, Cic. Fam. 1, 9, 2:

    Galliam et Italiam,

    Liv. 30, 19:

    Africam,

    Nep. Timol. 2, 4; cf.:

    ex quā insulā nummus nullus, me obtinente, erogabitur,

    during my administration, Cic. Att. 5, 21, 7: QVEI AERARIVM PROVINCIAM OBTINEBIT, who will have the administration of the public treasure, Lex Thor. § 20 Rudorff. p. 168;

    Lex de Scribis ap. Haubold, p. 85: necessitudinem cum publicanis,

    Cic. Q. Fr. 1, 1, 12, § 35:

    vitam et famam,

    to preserve, id. Rosc. Am. 17, 49:

    auctoritatem suam,

    to maintain, id. ib. 48, 139:

    principatum,

    Caes. B. G. 1, 3:

    regnum,

    id. ib. 1, 7:

    jus,

    to assert, maintain, Tac. A. 1, 32:

    causam,

    Caes. B. G. 7, 37, 4:

    noctem insequentem eadem caligo obtinuit,

    occupied, took up, prevailed during, Liv. 29, 27:

    quae (fama) plerosque obtinet,

    Sall. J. 17, 7:

    proverbii locum obtinet,

    i. e. is become proverbial, Cic. Tusc. 4, 16, 36:

    parentis gravitatem,

    id. Sull. 6, 19:

    numerum deorum,

    to be numbered among, id. N. D. 3, 20, 51; so,

    aliquem numerum,

    id. Brut. 47, 175; cf. id. Off. 2, 12, 43: summam opinionem [p. 1247] m scholis, Quint. 10, 5, 18:

    admirationem,

    to be admired, Plin. 34, 2, 2, § 2:

    patriae nomen,

    id. 15, 18, 19, § 69:

    firmitudinem animi,

    i. e. exhibited, Plaut. As. 2, 2, 54:

    pontem,

    would not yield, Liv. 2, 10:

    silentiam,

    to maintain, id. 1, 16.—With inf., to persist in:

    earumque artem et disciplinam obtineat colere,

    Plaut. Mil. 2, 2, 30.—
    2.
    In partic., of speech, to assert, maintain, i. e. to show, prove, demonstrate:

    possumus hoc teste... quod dicimus, obtinere?

    Cic. Verr. 2, 3, 71, § 168:

    duas contrarias sententias,

    id. Fin. 4, 28, 78:

    diu pugnare in iis, quae obtinere non possis,

    Quint. 6, 4, 15:

    recta apud turpes,

    id. 3, 8, 38:

    quaedam (leges) an obtineri possint,

    id. 2, 4, 39; 6, 1, 7:

    quod orator praecipue sibi obtinendum intellegit,

    id. 3, 6, 9 Spald. N. cr. (al. proponendum); cf. id. 12, 10, 53:

    si defecerint omnia, tum videndum erit, an obtineri possit, ne illud quidem recte factum,

    id. 5, 13, 24; 2, 5, 18.—
    C.
    To get possession of; to gain, acquire, obtain something (syn.: assequor, adipiscor, impetro;

    class.): quanta instrumenta habeat (homo) ad obtinendam adipiscendamque sapientiam,

    Cic. Leg. 1, 22, 59:

    impetrare et obtinere,

    Gell. 12, 14, 6; Cic. Fam. 1, 8, 5:

    malas causas semper obtinuit, in optimā concidit,

    gained, id. Att. 7, 25, 1; cf. id. Rosc. Com. 4, 10:

    jus suum contra aliquem,

    id. Quint. 9, 34:

    Romani si rem obtinuerint,

    if they gained the victory, Caes. B. G. 7, 85: voluimus quaedam;

    obtenta non sunt,

    Cic. Balb. 27, 61:

    apud eum causam obtinuit,

    Caes. B. G. 7, 37:

    aditu regis obtento,

    Just. 21, 6, 5.—Hence, to conquer, overcome (eccl. Lat.):

    melius est ut pugnemus contra eos in campestribus, et obtinebimus eos,

    Vulg. 3 Reg. 20, 23; 20, 25; id. Judith, 1, 5.—
    II.
    Neutr. (cf. teneo, II.), to maintain itself; to hold, prevail, last, stand, continue, obtain (not in Cic.):

    quod et plures tradidere auctores et fama obtinuit,

    Liv. 21, 46, 10; cf. with a subject-clause: pro vero antea obtinebat, regna atque imperia Fortunam dono dare, Sall. Rep. Ordin. init.:

    non ipsos quoque fuisse pastores obtinebit, quod? etc.,

    Varr. R. R. 2, 1, 9:

    si dissentirent, sententia plurium obtineret,

    would prevail, Dig. 42, 1, 36:

    quod merito obtinuit,

    ib. 2, 4, 4.— Absol.:

    obtinuit (sc. consuetudo),

    Dig. 1, 13, 1.—With de: quia de intercalando non obtinuerat, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 6, 5.—With ut or ne:

    his obtinuit, ut praeferretur candidato,

    Liv. 35, 10; Suet. Claud. 41:

    obtinuit, ne reus fieret,

    id. Caes. 23.—With quin, Suet. Tib. 31.

    Lewis & Short latin dictionary > optineo

См. также в других словарях:

  • Numbered highways in Canada — BC AB SK MB ON …   Wikipedia

  • Numbered — Number Num ber, v. t. [imp. & p. p. {Numbered} (n[u^]m b[ e]rd); p. pr & vb. n. {Numbering}.] [OE. nombren, noumbren, F. nombrer, fr. L. numerare, numeratum. See {Number}, n.] [1913 Webster] 1. To count; to reckon; to ascertain the units of; to… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • numbered list — noun A list whose items are numbered, with various styles including Arabic numerals and Roman numerals. Ant: bulleted list …   Wiktionary

  • Numbered street — A numbered street is a street whose name is an ordinal number, as in Second Street or Tenth Avenue. Such forms are among the most common street names in North America, but also exist in other parts of the world, especially in the Middle East.… …   Wikipedia

  • Numbered musical notation — The numbered musical notation, better known as (simplified Chinese: 简谱; traditional Chinese: 簡譜; pinyin: jiǎnpǔ; literally simplified notation ) in Chinese, is a musical notation system widely used among the Chinese people. Some people call it… …   Wikipedia

  • Numbered Treaties — Aboriginal peoples in Canada …   Wikipedia

  • Numbered bank account — A numbered bank account is a type of bank account where the name of the account holder is kept secret, and he identifies himself to the bank by means of a code word known only by the account holder and a restricted number of bank employees, thus… …   Wikipedia

  • Numbered Air Force — A Numbered Air Force (NAF) is a type of organization in the United States Air Force that is subordinate to a Major Command (MAJCOM) and has assigned to it operational units such as wings, squadrons, and groups.[1] A Component Numbered Air Force… …   Wikipedia

  • Numbered Treaties — ▪ Canadian history       (1871–1921), in Canadian history (Canada), a series of 11 treaties negotiated between the dominion and the country s aboriginal (Native American) nations. The treaties are named for the order of their negotiation: Treaty… …   Universalium

  • Numbered highways in the United States — Highways in the United States are split into at least four different types of systems. Interstate Highways The Interstate Highway System is a federally funded and administered (but state maintained) system of freeways that forms the… …   Wikipedia

  • Numbered Streets of St. Louis, Missouri — Number streets of St. Louis, Missouri, start at the Mississippi River and increase as they go west. They are primarily found Downtown and in Downtown West. Contents 1 1st Street 2 2nd Street 3 3rd Street …   Wikipedia

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»